Unesco
UNESCO (de Verenigde Naties Organisatie voor Onderwijs Wetenschappen Cultuur en Communicatie) heeft een lijst met cultureel erfgoederen die onvervangbaar en uniek zijn en beschouwd moet worden als eigendom van de hele wereld. Het gaat om monumenten, gebouwencomplexen en landschappen over de hele wereld.
In Veneto zijn dit de volgende:
.........((( LEES MEER )))...........
In Veneto zijn dit de volgende:
Villa’s van Palladio
De villa's van Palladio onderscheiden zich van Romeinse villa's en de Medici villa's in Toscane omdat ze niet uitsluitend gemaakt werden voor het vermaak van de eigenaren, maar het waren vooral productie complexen.
.........((( LEES MEER )))...........
Palladio card
Met de Palladio kaart heb je toegang tot Villa Badoer, Palazzo Barbaran, Villa Contarini, Villa Emo, Villa Godi Malinverni, Villa Poiana kortingen voor Villa Caldogno, Villa di Maser, Villa Pisani Bonetti, Palazzo Valmarana Braga
Meer informatie over prijzen, openingstijden en dagen: palladiocard
Meer informatie over prijzen, openingstijden en dagen: palladiocard
Brug der zuchten
De Brug der Zuchten, Ponte dei Sospiri, is gebouwd in barokstijl aan het begin van de zeventiende eeuw naar een ontwerp van de architect Antonio Contin in opdracht van de Doge Marino Grimani die zijn familiewapen erin heeft laten zetten.
Deze pittoreske brug dichtbij het San Marco plein verbindt het Palazzo Ducale met de nieuwe gevangenis. De gevangenis was het eerste gebouw in de wereld dat specifiek gebouwd werd als een gevangenis. De brug was een doorgang voor gedetineerden naar de gevangenis. De brug is over de hele wereld bekend en wordt door alle toeristen gefotografeerd. De brug is zichtbaar vanaf de Ponte della Canonica en de Ponte della Paglia (en natuurlijk vanuit de gondel vanaf het water).
Waar komt de naam “brug der zuchten vandaan? Er is een legende die verteld dat ten tijde van de Serenissima, de gevangenen een laatste keer zuchten omdat ze voor het laatst de buitenwereld zouden zien. De term zucht is de laatste adem die de veroordeelde uit zou blazen in de vrije wereld.
Deze pittoreske brug dichtbij het San Marco plein verbindt het Palazzo Ducale met de nieuwe gevangenis. De gevangenis was het eerste gebouw in de wereld dat specifiek gebouwd werd als een gevangenis. De brug was een doorgang voor gedetineerden naar de gevangenis. De brug is over de hele wereld bekend en wordt door alle toeristen gefotografeerd. De brug is zichtbaar vanaf de Ponte della Canonica en de Ponte della Paglia (en natuurlijk vanuit de gondel vanaf het water).
Waar komt de naam “brug der zuchten vandaan? Er is een legende die verteld dat ten tijde van de Serenissima, de gevangenen een laatste keer zuchten omdat ze voor het laatst de buitenwereld zouden zien. De term zucht is de laatste adem die de veroordeelde uit zou blazen in de vrije wereld.
Ponte della Libertà
De Ponte della Libertà is een brug van bijna vier kilometer over de Venetiaanse lagune en is de enige toegang voor het wegverkeer naar de stad Venetië. Al in 1846, toen Venetië bij het Habsburgse Rijk hoorde, was er een spoorlijn tussen de stad en het vaste land. In 1933 werd de brug voor het wegverkeer ingehuldigd door Mussolini onder de naam Ponte Littorio, maar aan het einde van de Tweede Wereldoorlog kreeg de brug de naam Ponte dellla Libertà om de bevrijding van het fascisme aan te geven.
Torre dell'Orologio (de klokkentoren)
De Mori Klokken toren, een renaissance gebouw, is een van de bekendste monumenten van Venetië aan het san Marco plein met een toegangs boog tot de belangrijkste winkelstraat van de stad. Het gebouw heeft een centrale toren, gebouwd tussen 1496 en 1499 door architect Mauro Codussi, en twee zijvleugels die later zijn toegevoegd. De klok is in goud met blauw en geeft het uur aan en het sterrenbeeld. De toren is met zijn grote astronomische klok een meesterwerk van techniek en engineering en maakt deel uit van het imago van Venetië. Al vijfhonderd jaar geeft het het leven, de geschiedenis en de continue stroom van de tijd aan. De klok heeft ook een muziekje die traditioneel alleen geactiveerd wordt op Driekoningen. Elk uur gaat het zijpaneel open en komen er houten beelden naar buiten.
Beroemd zijn de zogenaamde Moren van Venetië, een bijnaam vanwege hun bruine kleur, twee bronzen beelden beelden van twee herders die met een hamer het uur slaan op een grote bel. Ze zijn hetzelfde, maar er is één verschil; de ene heft een baard en de andere niet. De oude Moor luid 5 minuten voor het hele uur en vertegenwoordigd het verleden en de jonge Moor luidt de bel 5 minuten na het hele uur en vertegenwoordigd de toekomst.
Santa Maria della Salute basiliek
De Santa Maria della Salute-basiliek opent slechts één keer per jaar haar deuren. Deze basiliek in barokstijl is gebouwd in de periode 1631–1687, aan het einde van de tweede grote pest epidemie. Architect Baldassare Longhena ontwierp de achthoekige vorm van de kerk die geheel is opgetrokken uit witte kalksteen. Bijzonder is dat de kerk op meer dan 1 miljoen eikenhouten palen staat. Op het altaar staat een afbeelding waar Venezia knielend voor Maria zit. Op de achtergrond is de personificatie van de pest die er snel vandoor. De kerk staat op het einde van de Canal Grande, precies daar waar het kanaal en de zee elkaar ontmoeten.
Chiesa del Redentore
Deze kerk is gebouwd om de overwinning op de pest te vieren in 1577. Door zijn vele water is Venetië altijd gevoelig geweest voor deze ziekte. De kerk is ontworpen door Andrea Palladio en herbergt opvallend veel kunst, waaronder veel schilderijen van Venetiaanse meesters als Paolo Veronese en Tintoretto. Het gebouw ligt aan het Canale della Giudecca op het eiland Giudecca.
Dogenpaleis
De 'dogen' waren de Venetiaanse staatshoofden die tevens leiders van de katholieke kerk waren. Tot de 18de eeuw werd de stad door hen met strakke hand geregeerd. De fundamenten dateren uit de 9e eeuw, maar het paleis zelf werd gebouwd tussen 1309 en 1424 (ruwweg de glorietijd van Venetië
. Beroemd is het immense schilderij van het paradijs. Het is gebouwd in gotische stijl, de eerste, echt vernieuwende stijl na het Romeinse Rijk. Het werd in die tijd vooral voor kerken gebruikt, wat het Dogenpaleis extra bijzonder maakt. Er zijn talloze bijzondere kamers, en ook een folterkamer voor diegene die niet 'dogengezind' was en deze persoon moest ook de beroemde Brug der Zuchten over. De brug verbindt het paleis en de gevangenis. Onder meer Galileo Galilei en Casanova keken hier nog een keer naar buiten voordat ze in de vochtige kerkers werden opgesloten.
San Marco Basiliek
De San Marco basiliek wordt beschouwd als één van de mooiste basilieken in Europa, gebouwd rond 1060 gebouwd om het lichaam van de Heilige Marcus zijn laatste rustplek te gunnen. Al in 823 werd zijn lichaam vanuit Alexandrië over gebracht, maar er was geen geschikte plaats om het in onder te brengen. De basiliek herbergt opvallend veel kunst. Het meeste is geroofd uit Constantinopel (huidig Istanbul) tijdens de Vierde Kruistocht. Het meest bijzondere prijkt op de voorgevel, ook al is het een replica. Een viertal rennende paarden van brons, dat waarschijnlijk stamt uit de 2e eeuw. Dit vierspan geeft als enige ter wereld een beeld van de beroemde triomfkar uit de oudheid. Ook prijkt hier de Venetiaanse leeuw, het symbool van Marcus. De basiliek telt vijf koepels en talloze bogen en torentjes. Bij de hoofdingang staan beelden uit de 13e eeuw die de maanden van het jaar vertegenwoordigen en beelden van San Marco (15e eeuw). De basiliek heeft zo’n 500 pilaren, die allemaal anders zijn. En een mozaïek van 4.000 vierkante meter. Het altaarstuk Pala d'Oro dateert uit 1342 en heeft 2.486 juwelen.
Kerktoren San Marco
De kerktoren (Campanile) van het San Marco plein is 98,6 meter hoog. Op de top staat een vergulde engel, wiens vleugels aangeven uit welke hoek de wind waait. De toren stortte in op juli 14, 1902, gelukkig zonder slachtoffers. De campanile werd herbouwd in minder dan 10 jaar en ingehuldigd op april 25 in 1912. De campanile biedt een onvergelijkbaar uitzicht op Venetië.
Arsenaal
Het Arsenaal van Venetië heeft een oppervlakte van meer dan 320.000 vierkante meter (ongeveer een vijfde van de stad). Het werd bezocht door Dante Alighieri (in 1321) en hij noemde het in “il canto dell’Inferno”. Op het moment van de grootste ontwikkeling werkten er 18.000 mensen en werd in Venetië het grootste deel van de vloot van Sebastiano Venier gebouwd die de Turken versloeg bij Lepanto in 1571.