Peggy Guggenheim
Peggy Guggenheim (1898-1979) had het leven kunnen leiden van een rijke Joodse in de high society van New York, maar in plaats daarvan gebruikte ze haar aanzienlijke erfenis om een uitbundig leven te leiden: grote liefdes, vele reizen en vooral veel heel kunst. Haar vader Benjamin, een excentrieke miljonair en avonturier had de mijnenbusiness en handel van hun rijke familie bedrijf verlaten om iets in Frankrijk te beginnen maar overleed tijdens het zinken van de Titanic. Peggy was........
.........((( LEES MEER )))...........
Antonio Vivaldi
Antonio Vivaldi (1678 – 1741) was een vioolleerling van zijn vader Giovanni Battista en had ook een opleiding tot priester. Hij begon met zijn priesterschap in 1703, maar vanwege een astmatische aandoening stopte hij hier al snel mee en vervolgens ging Vivaldi zich nog meer richten op de muziek. Hij werd koor- en orkestdirigent en vioolleraar bij de Ospedale della Pietà, een Venetiaans weeshuis voor meisjes. Omdat Vivaldi rood haar had stond hij zijn hele leven bekend als de rode priester (il prete rosso). Hij reisde veel om te componeren en opera's en concerten te dirigeren in andere Italiaanse steden en ook in heel Europa. In 1740 trok hij zich terug in Wenen, waar hij een jaar later arm stierf.
Antonio Vivaldi is één van de grootste vioolspelers en schreef meer dan 770 werken. Naast zijn talrijke concerten schreef Antonio Vivaldi, die een voorbeeld was voor Johann Sebastian Bach, onder andere drie oratoria, 42 geestelijke vocale werken, 41 kamercantates evenals ongeveer 49 opera's. De Vier Jaargetijden (Le quattro stagioni) is een cyclus van vier vioolconcerten gecomponeerd door Antonio Vivaldi. De Vier Jaargetijden is Vivaldi's bekendste werk en behoort tot de populairste werken uit de klassieke muziek.
Giovanni Battista Tiepolo
De Venetiaanse schilder Tiepolo (1696 -1770) was een leerling van Gregorio Lazzarini en is sterk beïnvloed door Paolo Veronese. Tiepolo keert zich af van de sombere tinten van de late barok en schildert frisse, zonnige en kleurrijke taferelen. Aan het eind van zijn leven vertrekt Tiepolo in 1762 samen zijn zoon Giandomenico Tiepolo naar Madrid waar hij in dienst komt van de Spaanse koning.
Canaletto
Giovanni Antonio Canal (1797 – 1768), bekend als Canaletto was een internationaal gewaardeerde schilder van realistische, bijna fotografische Venetiaanse stadsgezichten. De Venetiaanse adel gaf Canaletto opdrachten om delen van de stad te schilderen die voor de toerist niet meteen zo interessant zijn. Maar al snel begon hij van zijn geboortestad ‘vedute’ (stadsgezichten) te schilderen, van het Canal Grande, de Rialto brug en van de vele kerken. De volkomen natuurgetrouwe weergaven van een landschap of een aanblik van een stad (vedute) was in Italië vóór de 18de eeuw niet belangrijk. Maar door Canaletto is dit veranderd. Zijn werk onderscheidt zich vooral door helderheid en perfecte weergave. Na 1740 legde Canaletto zich ook toe op gefantaseerde landschappen met aan de werkelijkheid ontleende elementen. Gefantaseerde ideaalbeelden van de stad met klassieke gebouwen uit de oudheid op plaatsen waar die niet staan waren erg in trek. Op die manier werd er een onrealistisch beeld van de stad geschapen. De engelse toeristen worden Canaletto's belangrijkste klanten. Toen het Engelse bezoek afnam en de markt verzadigd was, besloot Canaletto halverwege de achttiende eeuw naar Londen te verhuizen.
Musea met schilderijen van Tintoretto
* Louvre, Parijs
* Hermitage, Sint-Petersburg
* J. Paul Getty Museum, Los Angeles
* Kunsthistorisches Museum, Wenen
* Galleria Borghese, Rome
* Gallerie dell'Accademia, Venetië
* Dogenpaleis, Venetië
* Museo del Prado, Madrid
* Hermitage, Sint-Petersburg
* J. Paul Getty Museum, Los Angeles
* Kunsthistorisches Museum, Wenen
* Galleria Borghese, Rome
* Gallerie dell'Accademia, Venetië
* Dogenpaleis, Venetië
* Museo del Prado, Madrid
Schilderijen van Tintoretto
Tintoretto's beroemdste werk is een serie schilderijen met beelden uit het leven van Jezus en Maria in de Scuola di San Rocco.
Een vergelijking tussen Tintoretto's Laatste Avondmaal en dat van Leonardo da Vinci geeft een goed beeld van de ontwikkeling van stijlen tijdens de Renaissance. Bij Da Vinci is het beeld rustig en de symmetrie haast wiskundig, bij Tintoretto is het beeld levendiger en dringen bovenaardse wezens het beeld binnen.
Hij schilderde vele onderwerpen, zoals onder andere:
* Het martelaarschap van de tienduizend (fragment), circa 1538 - Gallerie dell'Accademia, Venetië
* Het wonder van de heilige Augustinus, circa 1549 - Museo Civico, Vicenza
* Het wonder van de apostel Marcus die de slaaf bevrijdt, 1548 - Gallerie dell'Accademia, Venetië
* De diefstal van het lichaam van de apostel Marcus, 1562-1566 - Gallerie dell'Accademia, Venetië
* De apostel Marcus behoedt een Saraceen voor schipbreuk, 1562-1566 - Gallerie dell'Accademia, Venetië
* Salomo en de koningin van Sheba, circa 1545 - Gallerie dell'Accademia, Venetië
* De verleiding van Adam, 1551-1552 - Gallerie dell'Accademia, Venetië
* De moord op Abel, 1551-1552 - Gallerie dell'Accademia, Venetië
* De schepping der dieren, 1551-52 - Gallerie dell'Accademia, Venetië
* De tenhemelopneming van Maria, 1555 - Jezuïetenkerk, Venetië
* De opdracht van Jezus in de tempel, 1550-55 - Galleria dell'Accademia, Venetië
* De evangelisten Marcus en Johannes, 1557 - Santa Maria del Giglio, Venetië
* De evangelisten Lucas en Mattheüs, 1557 - Santa Maria del Giglio, Venetië
Een vergelijking tussen Tintoretto's Laatste Avondmaal en dat van Leonardo da Vinci geeft een goed beeld van de ontwikkeling van stijlen tijdens de Renaissance. Bij Da Vinci is het beeld rustig en de symmetrie haast wiskundig, bij Tintoretto is het beeld levendiger en dringen bovenaardse wezens het beeld binnen.
Hij schilderde vele onderwerpen, zoals onder andere:
* Het martelaarschap van de tienduizend (fragment), circa 1538 - Gallerie dell'Accademia, Venetië
* Het wonder van de heilige Augustinus, circa 1549 - Museo Civico, Vicenza
* Het wonder van de apostel Marcus die de slaaf bevrijdt, 1548 - Gallerie dell'Accademia, Venetië
* De diefstal van het lichaam van de apostel Marcus, 1562-1566 - Gallerie dell'Accademia, Venetië
* De apostel Marcus behoedt een Saraceen voor schipbreuk, 1562-1566 - Gallerie dell'Accademia, Venetië
* Salomo en de koningin van Sheba, circa 1545 - Gallerie dell'Accademia, Venetië
* De verleiding van Adam, 1551-1552 - Gallerie dell'Accademia, Venetië
* De moord op Abel, 1551-1552 - Gallerie dell'Accademia, Venetië
* De schepping der dieren, 1551-52 - Gallerie dell'Accademia, Venetië
* De tenhemelopneming van Maria, 1555 - Jezuïetenkerk, Venetië
* De opdracht van Jezus in de tempel, 1550-55 - Galleria dell'Accademia, Venetië
* De evangelisten Marcus en Johannes, 1557 - Santa Maria del Giglio, Venetië
* De evangelisten Lucas en Mattheüs, 1557 - Santa Maria del Giglio, Venetië
Tintoretto
Jacopo Comin, Tintoretto genaamd (1518-1594) was een Italiaanse schilder, één van de belangrijkste schilders van de Venetiaanse school en waarschijnlijk de laatste grote schilder van de Italiaanse Renaissance. De bijnaam Tintoretto is afgeleid van het beroep van zijn vader die stoffen verfde. Zijn echte naam Comin werd pas in 2007 ontdekt door Miguel Falomo, de conservator van het Prado Museum in Madrid. Tintoretto is ook bekend onder de naam Jacopo Robusti. Vanwege zijn enorme energie in de schilderkunst werd hij ook wel “il furioso” genoemd en zijn dramatische gebruik van perspectief en licht is de voorloper van de barok kunst. Het licht was een heel belangrijk element om de dramatiek te vergroten en hij experimenteerde hoer veel mee. Bepaalde figuren keren ook in verschillende van zijn werken terug, die vanuit verschillende hoeken worden geschilderd en elke met een wisselende lichtval. Tintoretto was een zeer graag geziene en veelgevraagd schilder, die zich bij zijn drukke werkzaamheden liet assisteren door zijn zeer getalenteerde kinderen Domenico en Marietta. Tintoretto schilderde vooral religieuze fresco's, panelen en portretten.
Giovanni Bellini
Giovanni Bellini (1430 - 1516) is een schilder uit de Italiaanse renaissance en wordt beschouwd als de voorloper van de Venetiaanse School. Zijn werk geeft een definitieve breuk aan met de gotische stijl.
De schilderijen van Bellini kregen steeds zachtere vormen met een bijna poëtische atmosfeer. De landschappen in zijn kunstwerken na 1475 zijn van een zeer hoge kwaliteit en hierdoor wordt Bellini de belangrijkste landschapsschilder van de renaissance genoemd. Hij was altijd ongelooflijk vindingrijk en hij stond altijd open voor veranderende stemmingen en nieuwe ontdekkingen en reageerde creatief op vernieuwingen van zijn eigen leerlingen. Bellini schilderde met name religieus werk, waaronder een serie liefelijke Madonna's. Aan Bellini's kunst ligt een diep en oprecht geloof ten grondslag. Op latere leeftijd waagde hij zich ook aan profane allegorieën (niet religieuze kunstwerken) die nu vaak moeilijk te begrijpen zijn. In elk geval diende Bellini’s werk als bron voor meer dan twee eeuwen Venetiaanse schilderkunst.
De schilderijen van Bellini kregen steeds zachtere vormen met een bijna poëtische atmosfeer. De landschappen in zijn kunstwerken na 1475 zijn van een zeer hoge kwaliteit en hierdoor wordt Bellini de belangrijkste landschapsschilder van de renaissance genoemd. Hij was altijd ongelooflijk vindingrijk en hij stond altijd open voor veranderende stemmingen en nieuwe ontdekkingen en reageerde creatief op vernieuwingen van zijn eigen leerlingen. Bellini schilderde met name religieus werk, waaronder een serie liefelijke Madonna's. Aan Bellini's kunst ligt een diep en oprecht geloof ten grondslag. Op latere leeftijd waagde hij zich ook aan profane allegorieën (niet religieuze kunstwerken) die nu vaak moeilijk te begrijpen zijn. In elk geval diende Bellini’s werk als bron voor meer dan twee eeuwen Venetiaanse schilderkunst.
Gekleurde huizen
Alle bezoekers zijn gefascineerd door Burano met de vele gekleurde huizen die reflecteren in het water van de grachten, de scheve kerktoren, de rust en kalmte van de oude dames met hun borduurkussen terwijl ze met elkaar lachen en kletsen op de pleinen. Het is alsof je in een paradijsje bent met kinderen die rond fietsen, balkons met kleurrijke bloemen en vissers die met vers gevangen vis van hun traditionele boten afstappen. De typische huizen van het eiland zijn meestal vierkant en verdeeld in twee of drie verdiepingen. Op de begane grond is de keuken, eetkamer en badkamer, op de eerste en tweede verdieping de slaapkamers. De verschillende kleuren van de huizen, die tegenwoordig het belangrijkste kenmerk van het eiland zijn, dienden om hun eigendom te definiëren. Toch is er ook een legende die zegt dat de vissers hun huis zelf schilderden om het te herkennen vanuit de verte vanaf zee als ze een tijd lang afwezig geweest waren om te vissen.
Biennale
De Biennale van Venetië is een tweejaarlijke, groots opgezette en prestigieuze kunsttentoonstelling in de Giardini, het Arsenale en over de rest van Venetie. Met de Biënnale heeft het historische Venetië een directe verbinding met de hedendaagse kunst gecreeerd. Het aanbod is enorm groot met 77 landenvertegenwoordigingen en het evenement is tevens het platvorm geworden voor allerlei PR-activiteiten, promotie en lancering van nieuwe initiatieven in de kunstwereld. De eerste biennale vond plaats in 1895.
Santa Maria della Salute basiliek
De Santa Maria della Salute-basiliek opent slechts één keer per jaar haar deuren. Deze basiliek in barokstijl is gebouwd in de periode 1631–1687, aan het einde van de tweede grote pest epidemie. Architect Baldassare Longhena ontwierp de achthoekige vorm van de kerk die geheel is opgetrokken uit witte kalksteen. Bijzonder is dat de kerk op meer dan 1 miljoen eikenhouten palen staat. Op het altaar staat een afbeelding waar Venezia knielend voor Maria zit. Op de achtergrond is de personificatie van de pest die er snel vandoor. De kerk staat op het einde van de Canal Grande, precies daar waar het kanaal en de zee elkaar ontmoeten.
Chiesa del Redentore
Deze kerk is gebouwd om de overwinning op de pest te vieren in 1577. Door zijn vele water is Venetië altijd gevoelig geweest voor deze ziekte. De kerk is ontworpen door Andrea Palladio en herbergt opvallend veel kunst, waaronder veel schilderijen van Venetiaanse meesters als Paolo Veronese en Tintoretto. Het gebouw ligt aan het Canale della Giudecca op het eiland Giudecca.
Accademia delle Belle Arti
Dit museum heeft een hele grote verzameling van de Venetiaanse schilderkunst. Deze schildervorm van de veertiende tot de achttiende eeuw heeft een aparte lichtval en kleur waarbij de schilders Paolo Veronese, Giovanni Bellini, Canaletto, Carpaccio, Lorenzo Lotto, Giorgione, Titiaan Tintoretto en Tiepolo horen. Napoleon speelde een hele belangrijke rol bij het opzetten van het museum omdat hij het een officiële status gaf.